جهانگرد

مارس 19, 2012

طعم حیات

Filed under: فلسفی,فرهنگ,اجتماعی — جهانگرد @ 8:35 ب.ظ.

به نام خدا

به تازگی با بچه ها سرو کله می زنم،لذا کمتر به این مکتب سر می زنم.دوست دارم بیشتر بنویسم، خدا را چه دیدی شاید سال نود و یک بیشتر نوشتم-البته امید دارم-
با بچه های مدرسه راهنمایی بودن برایم شیرین است و دلپذیر.

یکی از بچه های دبیرستانی فامیل، این روزها با من همراه است تا در یکی از درس هایش کمک حالش باشم. خودم، برادرم، پسر عمویم و بسیاری از بچه ها را دیده ام که از مدرسه رفتن و درس خواندن چندان راضی نبودیم.البته این عدم رضایت شدت و ضعف داشت و تفاوت در اسباب نارضایتی هامان.
اما نارضایتی ها دیده ام…

خودم که بیش از هر کس از درس -نه همه دروس- مدرسه، تکلیف، توبیخ، امتحان و نتیجه امتحان که اغلب کدورت زا و مشوش کننده راحت ذهنم بود، فراری بودم. مادرم می گفت:»روزی می رسد که افسوس روزگار مدرسه را خواهی خورد!» که بعد از فراغت از مدرسه دانستم که او خودش هم مثل من بوده و هیچ هم افسوس روزگار رفته اش را نخورده و نمی خورد و آن جمله را صرفاً برای القای انرژی مثبت به من برایم می بافته. غافل از آن که ضمیر نا آرام از مدرسه اش، سیگنال منفی می پراکنده و من از فیوضات آن بی بهره نمی ماندم.

از بحث اصلی نمانم بارها گفته ام وودی آلن در اینکه شکر مدرسه نرفتن را به جا نمی آوریم، از آدم بزرگ ها گله می کند.این جمله را برای پشتیبان های مدرسه راهنمایی که مشتی دانشجو هستند و به بچه های یکی از مدارس تهران در آموختن از معلم کمک می کنند نقل کردم و ادامه دادم که:» وقتی می بینم اینها توبیخ می شوند و یا تنبیه، می گویم خدایا چگونه شکگزار باشم؟!چه بگویم تا حق مطلب ادا شود؟!»

این قضیه یک سو، دیگر قضیه جوانان مجرد که مرا سنگ صبور می دانند و از عدم توان شان برای ساختن یک زندگی دو نفره آمیخته با عشق و دیگر هیچ، درد دل می کنند…می مانم چه بگویم! در حالی که در اطراف خود در یک شب، در یک مکان، دو مرد با موی سپید را می بینم که موقت و محدود در بُعد زمان ازدواج می کنند و از باغ های زرد شهوت به زعم خود گل می چینند!
نه سواد چندانی، نه موقعیت اجتماعی رفیع و والایی نه …
اما اما چهره شان از فرط حیات می درخشد و می خندند مستانه… در حالی که کودک و نوجوان و جوان اطراف من پژمرده اند!

متحیرم که چرا طعم زندگی این قدر گس و شاید هم تلخ است؟!

Advertisements

نوشتن دیدگاه »

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: