جهانگرد

ژانویه 27, 2012

نوستالژی مرده!

Filed under: فلسفی,متفرقه,اجتماعی,تصویر — جهانگرد @ 12:17 ب.ظ.

به نام خدا

هرگاه یاد دوستان و اقوام از دست رفته می افتم، که در دل خاک پنهان شده اند و دیگر راهی برای دیدن شان ندارم غمگین می شوم.دل خوش به آن ام که عکسی از آنها که دل در گروشان بود، ببینم تا یادشان و حرکاتشان برابر چشمانم زنده و صدای شان در گوش و جانم طنین اندازد.

«مهدی سحابی» در مستندی که درباره وی ساخته شده بود و در بی بی سی فارسی پخش شد در پرلاشز -گورستان مشاهیر فرانسه- بر قبر سلین و یا پروست ایستاده بود و می گفت :»قبر برای من نماد تمام شدن یک انسان است. برای من انسان تمام نشده برای همین خاطر من از قبر و قبرستان خوشم نمی آید» (نقل به مضمون)


من دقیقاً مقابل مرحوم سحابی این مترجم صاحب نام و بزرگ می اندیشم. وقتی کنار قبری می ایستم دقیقاً خود را بالای سر کسی حس می کنم که می شناختمش. روزی با او زندگی کرده بودم همان گونه که در زمان حیاتش با هم دست داده بودیم و یا دیده بوسی کرده بودیم آن جسم را گرچه بی جان احساس می کنم.

مثلا وقتی دوستی عزیز را خودم در خاک نهادم و بر او دعاهای مرسوم و معمول را می خواهدم ماهیچه بازوی چپش را در میان پنجه هایم حس کردم، هرگاه بر مزارش حاضر شوم خود را با او نزدیک و همراه می بینم.اضافه بر این که روح اموات را حاضر و ناظر و باقی می دانم.

گرچه دیر اما به تازگی به این مسئله مهم و این ایده رسیدم که هر دوست و آشنایی که از دنیا رفت و با خبر شدم از تصویرش از روی اطلاعیه ترحیمش و یا… تصویری بگیرم و نگه دارم. تا آن تصویر در قاب ذهنم با تصویر ذهنی عجین شود و رنگ و روی آن انسان از خاطرم نرود. ذهن برای بعضی از مطالب جای کافی ندارد تنها تصویری کم رنگ ثبت می کند که اگر، با تصویر حقیقی منطبق شود، شخص مذکور به راحتی جان دار می شود و پویا.

اما حیف که این ایده دیر به ذهنم رسید، و الا گنجینه تصاویرم وسیع تر می شد و اکنون می توانستم یاد آنها را که دلتنگ شان هستم در ذهن مصور کنم.

دیگر مطلب اینکه برای من مرده ها ،مرده نیستند. بلکه مردمانی هستند که نحوه زندگی مادی را مبدل به زندگی غیر مادی کرده اند برایم دانستن شیوه زندگی و تسلط و اشراف آنان با دنیای ما جالب است. اما نادیده نمی گیرم که آن که مرده از تصرف و دخالت در امور زندگانِ مادی، که ما باشیم ناتوان اند.
به هر حال رابطه ای ذهنی و قلبی با آنها برقرار می کنم و همیشه می دانم که آنها چون بعضی از زندگانِ دنیای مادی خودمان، اهل صدمه زدن و چوب لای چرخ گذاردن و بدی کردن به من نیستند.
همیشه آنها را محتاج به معنا می دانم. لذااز دنیای مادی، برای آنها خوراک معنوی می فرستم. البته شاید بسیاری این کلمات را نادیده و بی فایده بدانند.

Advertisements

نوشتن دیدگاه »

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: