جهانگرد

دسامبر 21, 2011

جیغ ممتدِ مجرمانه

Filed under: فرهنگ,اجتماعی,داستان — جهانگرد @ 8:57 ق.ظ.

به نام خدا

در حیاط منزل روزی پائیزی، بهتر بگویم روزی از واپسین روزهای پاییز، که نشانی از زمستان با خود ندارد،ایستاده ام. صدایی از یکی از آپارتمان های مجاور به گوش می رسد. زنی در حال مجادله جیغ می کشد. فریاد می زند. معلوم نیست چه می گوید. اصلاً معلوم نیست با که می غرد. تنها غرش تیزش در گوش من و حیاط و پاییزِ رو به رفتن می پیچد. صدا موذی است و گوش آزار. اما از این صدای تیز، خراشنده تر، صدای پس زمینه است. صدای کودکی شیر خوار یا کمی بزرگ تر از شیر خوار. که نوزادانه گریه می کند. اگر این صداهای ناهنجار را ضبط می کردم و بعد پخش؛ می دیدیم که با بالا و پایین رفتن جیغ کشیدن های زن، صدای ضجه زدن کودک هم فراز و فرود می شود .اکولیزر می توانست در این آزمایش که خوشبختانه صورت هم نگرفته، کمک حال باشد و نمایانگر واقعیتی زشت.

معتقدم زن و مردی که تحت یک سقف زندگی مشترک دارند،نباید مشکلات و اختلافات شان را از راههای غیر مسالمت آمیز حل کنند. نیز معتقدم همه مشکلات، کمبودهاو نقصان ها بین دو نفر انسان بالغ و عاقل با گفتگو و یا در صورت حاد بودن با آرامش و متانت همراه با کمک گرفتن از قوانین و مجاری قانونی قابل حل است. در آخر اعتقادم بر این است که هیچ گاه جنگ یک طرفه صورت نمی گیرد . بدیهی است جنگ از مجرای تخاصم که تفاعل ساختار است صورت می گیرد، که پُر روشن است که تفاعل توسط طرفین صورت می گیرد و نیاز به دو جناح دارد و با نبود یکی دیگری از اقامه بلوا ناکام می ماند.

اما آنچه باید بگویم در مورد حق مشاجره زوجین است بعد از والدین شدن.
ابتدا همان طور که ذکرش رفت جنگ دو انسان مشئوم و مذموم به نظر می آیدو این نظر امروز و دیروز نیست بابا طاهر زیبا فرمود:
مگر شیر و پلنگی ای دل ای دل بمو دایم به جنگی ای دل ای دل
اگـر دسـتم فتی خونـت بریجـم بوینم تا چه رنگی ای دل ای دل

اعتقاد دارم هر یک از طرفین غلط می کنند که به فکر حقوق شخصی بیفتند؛آن هم بعد از ازدواج!
آن هم بعد از فرزند دار شدن! چرا باید عمر کوتاه را به جنگ، مرافعه و شجار بگذرانیم؟!!
چرا انسانی را که عهده دار او و سرنوشت اوییم این چنین وحشیانه مورد خدشه قرار دهیم؟!!
در نظر گرفتن حقوق شخصی قبل از ازدواج است قبل از فرزند دار شدن و قبل از مسئولیت اما در حین مسئولین نباید ذره ای به فکر حق و حقوق و شخصیت شخصی گردید مگر در زمان اضطرار و ندرت وقایع.

حقیقتاً باید گریست به حال آن کودک معصوم؛ که اگر نه چنان است که می گریم و می گویم پس چه موثری را در تربیت فرزند باید جست؟!
کودک در گهواره نیز می آموزد، می فهمد، ثبت می کند؟، شکل می گیرد و چندی بعد منعکس می کند و انعکاسش گاه به ضرر طفل، یا به ضرر طفل و والدین؛ شاید هم به ضرر او و والدین و جامعه اش باشد که خدا آن روز را نیاورد.

Advertisements

نوشتن دیدگاه »

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: