جهانگرد

ژانویه 19, 2009

یاد ایام

Filed under: مناسبت,متفرقه,اجتماعی,سیاسی — جهانگرد @ 1:06 ب.ظ.
Tags:

به نام خدا

a3232c9df91efb3ff84dc7c03cd04787664bc01c
سالها قبل که از اکنون بچه تر بودم، ماه بهمن ماه مورد علاقه ام بود. حال و هوای همه شهر و مدرسه و تلویزیون عوض می شد. امروز می فهمم اینکه حال و هوا عوض می شد برای این بود که به ده سال قبل از ان روز ها که زندگی می کردیم پرتاب می شدیم ،اما ان روز این مطلب را نمی فهمیدم  و فقط تغییر را احساس می کردم وطبعا برایم جالب و دلچسب بود چرا که احساس کسی را داشتم که دارد یک کتاب تاریخی را مطالعه می کند و خودش را در روزهایی که نبوده احساس می کند. و بسیار برایم لذت بخش  وگاهی هم جالب و جذاب می شد.
ان روزها حتی برنامه هایی که برای کودکان تهیه می شد ،خاص بود به اصطلاح برنامه ها با نیت فرهنگ سازی و اگاه سازی نسل کودک و نوجوان تهیه می شدند. نمونه این برنامه ها را می توانید در بالا تماشا کنید. افرادی که این دو نمونه از مامورین خنگ و کودن ساواک را می شناسند متوجه منظور من می شوند این دو مرد مامورین ساواکی بودند که علاوه بر خنگی و کودنی منحصر به فرد خود بسیار هم موفق بودند. چرا که جوانان وطن را همین کودنها شکنجه کرده بودند! نمی دانم یا خنگی نسبت داده شده به اینها دروغ بود و عقده گشایی کسانی که مبتلا به این شکنجه ها شده بودند و یا اساسا شکنجه یک توهم. باز هم می گویم نمی دانم!
به هر حال تا به امروز که من نزدیک به سی دارم و از این انقلاب کمی کوچک تر هستم برای خودم مطالعات و شنیده هایی جمع اوری کرده ام و به نتایجی هم رسیده ام اما هنوز رژیم حاکم بر ایران در بهمن همان برنامه های فرهنگ ساز را به اجرا در می اورد. بدون انکه متوجه باشد که نیازی به این همه سر و صدا ندارد. اخر مگر این نبود که مردم انقلاب کردند؟ مگر این نبود که مردم علیه سیاست های خودکامه و دیکتاتور مابانه شاه سابق قیام کردند و ازادی بیان و ازادی اجتماعی خواستند؟ پس چرا اکنون پس از سی سال هنوز رسانه ها در اختیار دولت است؟ هنوز دولت مردم را به جشن گرفتن برای سالگرد انقلابشان تشویق می کند؟ ایا مردم علاقه ای به جشن گرفتن برای استقلال و ازادی و یا سرنگونی حکومت خودکامه شاه ندارند؟ چرا دولت هر سال با رسانه و وسائل تبلیغاتی گسترده ای که در اختیار دارد برای مردم فیلم و عکس و مطلب جدید رو می کند؟
راستی که تمام این مطالب در ذهن اشفته من جای وسیعی را اشغال کرده و مرا نسبت به حاکمیت بدبین نموده که چرا باید امثال این اقایان که برگزیده گان مردم بودند شیوه و روش شاه سابق را ادامه دهند؟!! امروز به جایی رسیده ایم که بدترین ماه سال را ماه بهمن می دانیم و نسبت به ان ابراز انزجار می کنیم. ده ،دوازده ساله بودم که شاید ان روزها چهارده یا شانزده سالگی انقلاب را در بهمن ماه جشن می گرفتند ان روزها مد شده بود بر بعضی دیوار های شهر با خطی کمرنک و نازک نوشته شده بود «دهه زجر تسلیت باد» و این خاطرات در ذهن من باقی مانده ان روزها همه لب می گزیدند و می گفتند: این را نخوان. و پاکش می کردند چند سال بعد از این نوشته بر دیوارها بر شخصیتهای کلیدی نظام شعار مرگ می نوشتند همان طور که برای شاه نوشتند و فردایش ان شعار را با رنگ می پوشاندند و یا انرا خط می زدند و روز بعدش باز اتفاقی که بر سر شعار هایی که علیه شاه امده بود ظاهر می شد یعنی می نوشتند» ننگ با رنگ پاک نمی شود» من تمام اینها را با چشمان خود دیدم. نه در کتابی خواندم نه از کسی شنیدم، همه را در کوچه و خیابان خودمان خواندم اینها تاریخی هستند که من به عنوان یک مورخ خصوصی دیده ام و ان را در جریده ذهنم حک نموده ام با ان زندگی کرده ام و با ان بزرگتر از قبل شده ام و جواب هایی یافته ام و سئوالاتی بی جواب هنوز هم دارم.
روبروی خانه ما بر دیوار های همسایگانمان نوشته بود «نامه مردم را بخوانید» وقتی به نیمه های هفتمین سال زندگی ام رسیدم و توان خواندن و نوشتن نسبی را یافتم ان را خواندم و تعجب کردم با خود می گفتم:» نامه مردم را خواندن یعنی فضولی در کار مردم .نامه مردم را ادم اگر بخواند صاحب نامه وقتی با نامه باز مواجه شود پدر ادم را در می اورد!» بر دیوار های دیگر شهر با نوشته ای مشابه نامه مردم را بخوانید مواجه شدم و ان نوشته این بود «قران را بخوانید» و نیز نوشته دیگر نوشته بود «نهج البلاغه را بخوانید» و هر سه این نوشته ها با یک فونت و با رنگ ابی اسمانی اغلب بر دیوار های سنگی سفید خود نمایی می کردند. نهج البلاغه و قران را می شناختم و امر به خواندن انها را فهمیده بودم اما هنوز در نامه مردم را بخوانید متحیر بودم ،من عادت نداشتم تا هر چه را ندانستم از اطرافیان بپرسم هنوز هم همین حالت را دارم چرا که کمتر می شد بپر سم و جواب قانع کننده ای را در یافت کنم لذا می گذاشتم و می گذارم مجهول در ذهنم خیس بخورد تا به وقتش جواب را بیابم در مورد نامه مردم را بخوانید هم همین اتفاق افتاد. چند سال پیش باز به یاد این جمله افتادم و با خود اندیشیدم شاید به این منظور امر به خواندن نامه مردم می کردند تا نیروهای ضد انقلاب را پیدا کنند ان هم از طریق خرق حریم شخصی، باز راضی نشده بودم ،اما این توجیه را از بی جوابی بهتر می دانستم .باز از ان سالها گذشت تا در یوتیوب دیروز نام «نورالدین کیانوری» را  سرچ می کردم کلیپی در مورد او و حزب توده ساخته اند و در انجا هست در اثنای این کلیپ نام روزنامه ای به چشم می خورد با عنوان «نامه مردم » روزنامه و نشریه اختصاصی حزب توده ایران.
من دیروز نفس تازه ای را به ریه هایم سرازیر کردم چرا که یک ناپیدا و ناشناخته را شناختم و به حقیقتی واقف شدم. دوستان، حزب توده در این انقلاب سهیم بوده احزاب کمونیستی و مارکسیستی سهم داشتند سندیکاهای کارگری فریاد براورده بودند. اقوامی مثل کرد و بلوچ در این میان بوده اند و خون داده بودند تا ازادی بیابند اما دریغ و صد دریغ که امروز بعد از سی سال مثل ان سالها این احزاب و گروه ها حتی از داشتن یک روزنامه و نشریه برای خود مثل «نامه مردم « محروم هستند .

Advertisements

10 دیدگاه »

  1. خوشحالم که آماده رفتن به سفر هستید همسفر….
    وای خیلی برام جالب بود… این برنامه تلوزیون داشت کم کم از ذهنم پاک میشد…
    خاطرات مشابهی داریم….احتمالا هم سنیم مادر:دی

    دیدگاه توسط سپیده — ژانویه 19, 2009 @ 7:33 ب.ظ. | پاسخ

  2. جهانگرد عزیز
    چند سالی بعد از انقلاب مجبور شدم که ایران رو ترک کنم و اون دوران رو شخصاً اونجا نبودم، ولی دورادور در جریان بودم. همه ی نسل ها به طریقی سوختند، چه نسل شما ها که بچه های انقلاب به حساب میومدید، چه نسل ما که شمه ای از قبل رو دیده بودیم و تا اومدیم به خودمون بیایم، درد غربت روی شونه هامون بود…:(
    شاد باشی!

    دیدگاه توسط عموناصر — ژانویه 20, 2009 @ 6:02 ق.ظ. | پاسخ

  3. عزیزم خانه از پای بست ویران بود. یک طنز نوشتم ، وفتی بخونی شاید یخورده سر حال بیای. می بوسمت اردوخانی

    دیدگاه توسط اردوخانی شوخی و جدی — ژانویه 22, 2009 @ 7:02 ب.ظ. | پاسخ

  4. انگار مدتهاست کسی حس نداره تا اعتراف به اشتباه کنه حتی

    دیدگاه توسط دکتر پرتقالی — ژانویه 22, 2009 @ 11:03 ب.ظ. | پاسخ

  5. وای انقلاب ایران باین زودی 30 ساله شد؟ ………….. ای دریغ. برای منم بهمن ماه بهترین ماه بود فرار از درس و تمیز کردن و شستن کلاسها و تزیین به چه چیزایی دل خوش بودیم

    دیدگاه توسط صدف — ژانویه 23, 2009 @ 5:13 ق.ظ. | پاسخ

  6. یادگیری ایرانی ها خیلی افت کرده… مخصوصا یادگیری از تاریخ.

    دیدگاه توسط DESERTER — ژانویه 24, 2009 @ 6:50 ق.ظ. | پاسخ

  7. دیکتاتور ها که هیچ شخصیتشان با بزرگی سازگار نیست، (بنا بر این هرگز نباید دیکتاتوری را بزرگ دانست) همیشه از شرایطی که در آن زندگی می کنند راضی و خوشنودند. آنها هرگز نمی خواهند تا تغییری رخ دهد. دوست ندارند پیشرفتی شکل بگیرد آنها از حرکت به سمت دانش بیزارند. اگر میبینی که حرف از جنبش علمی میزنند بی شک در علوم مادی و فیزیکی در تلاشند آنها دوست دارند کالیبر فشنگ و برد توپشان بیشتر شود.
    این که هنوز حکومتی دوست دارد شبیه ساز 30 سال ملتی شود بدون آنکه در جشنهایشان حتی شاهد پیشرفت باشی، به همین مسئله بر میگردد. دوران طلایی دیکتاتور به سر رسیده او از هر نشریه ای بیزار است و هر روزنامه ای که باز می شود تا زمان توقیف خواب شب را برایش گران می کند. او دوست دارد ذهن مردم را به سی سال پیش ببرد.
    اورول می نویسد: نادانی دانش است!

    دیدگاه توسط Mohsen — ژانویه 24, 2009 @ 10:50 ق.ظ. | پاسخ

  8. سلام
    باز هم ممنونم از همراهیت
    راستش این بنده خدا قبل از سفرش این اطلاعات رو می خواست که به خاطر مشکلاتی که داشتم کمی عقب افتاد…….

    دیدگاه توسط سپیده — ژانویه 26, 2009 @ 12:01 ب.ظ. | پاسخ

  9. سلام جهانگرد عزیز
    خوبی ؟
    دوست عزیزمون اقای قیطاس هم به رحمت خدا رفتند نمی دونم شما اطلاع دارید یا غیر ؟

    دیدگاه توسط جمشید — ژانویه 28, 2009 @ 8:48 ق.ظ. | پاسخ

  10. Having read this I believed it was really inmeofativr. I appreciate you spending some time and effort to put this information together. I once again find myself personally spending way too much time both reading and posting comments. But so what, it was still worth it!

    دیدگاه توسط Doc — مه 14, 2017 @ 6:47 ب.ظ. | پاسخ


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

وب‌نوشت روی وردپرس.کام.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: