به نام خدا

… اهسته گفت: “گوش کنین یه خواهشی ازتون دارم :مشروب نخورین !وقتی شروع کنین به مشروب خوری دخل تون اومده .اگه سه چهار بار سراغ این مسکن مصنوعی وبی دوام برین ،یه ماه نمی کشه که کارتون ساخته س .باور کنین، تسکین با هوشیاری بدپه دست می اد.”سکوت کرد. نصف شب بود ،از بیرون صدای بالا امدن اب به گوش می رسید .پنجره را باید به خاطر فراموشی می بستیم ،همین طور در را،هوا بوی ماندگی می دادسکوتی مرموز در اتاق سنگینی میکرد .از جابلند شدم،بدون اینکه سئوال کنم چراغ را خاموش کردم و در و پنجره را باز کردم ، هوای سبک وخنک ،فرحبخش و تازه تو امد . دنباله صحبتش را گرفت :”من از موعظه بدم می اد .نمی خوام معلم اخلاق باشم .به هیچ قیمتی نمی خوام اهل تظاهر باشم .می خوام بگم من فرق می کنم ،اهل این حرفها نیستم .نگاه کنین ببینم ازتون خواهش می کنم به خودتون بیاین .”بعد یکدفعه بالحن مهیج وسرزنش امیز پرسید:”از مشروب خوردن چی عایدتون می شه ؟”در حلی که جا خورده بودم دنبال جوابی می گشتم وچیزی به نظرم نرسید به جز این شعار قدیمی :”فراموشی وبی خیالی .” حرفم را تکرار کرد :”بی خیالی کدوم بی خیالی ؟ما به دنیا نیومدیم که بی خیال باشیم .به دنیا اومده یم که رنج ببریم،بفهمیم که چرا رنج ببریم.رنج ما تنها چیزی یه که باید برای زندگی مون نشون بدیم.اعمال نیک رو فقط چندتا قدیس می تونن انجام بدن ،نه ما…و اما دعا…شاید شما سر در نیارین یا شاید بهتر از من سر در می ارین …کدومش درسته؟” … نوشته های بالا قسمتی از متن کتاب میراث “das vermächtnis” اثر نویسنده چیره دست و ضد جنگ المانی یعنی “هاینریش بل” که از برندگان نوبل ادبی نیز می باشد، انتخاب شده. این کتاب را برادرم چند روز پیش اورده بود تا مطالعه ان را شروع کند. من هم ان را برداشتم تا نگاهی به ان بیاندازم . دیدم تا صفحه 16 کتاب را خوانده و بوک مارکی در صفحه شانزده گذاشته، از اول خواندنش را اغازیدم. به خود امدم دیدم از بوک مارک او رد شده ام. چند روز هر شب قبل از خواب ان را خواندم تا تمام شد. انچه جالب است این است که زمان مطالعه این کتاب برای من با زمان جنگ غزه و درگیری های خونین و کشتار بی رحمانه در این منطقه همزمان شد. تازه الان می فهمم که هنوز هم بشر باداشتن چنین میراث ضد جنگی هنوز اسیر جهل ، حماقت ،کینه و دشمنی های خود باقی مانده ! ارزوی صلح برای جهان در سال نو میلادی یعنی 2009 را دارم. همچنین ارزوی ارمش در باریکه غزه و سرزمین پر اشوب پیامبران صالح الهی را دارم همان پیامبرانی که اهل صلح ،ارامش و دوستی ،بلکه منادی سعادت دو دنیای بشر بودند، اما پیروانشان این چنین با نا دیده انگاشتن ان پیام های زیبا به مخاصمه و دشمنی علیه یک دیگر می پردازند .

به نام خدا
چند وقتی است درباره فیلم هایی که تماشا کردم چیزی ننوشته ام می خواهم درمورد فیلمی بنویسم که اخرشه .
جدی می گویم شک دارید بروید وتماشا کنید. فیلم بازی مسخره ساخته میشل هاینکه کارگردان مولف المانی را دیدم. فیلمی تاپ ودرجه یک است (از نظر من)کارگردان دیوانه فیلسوف ماب و روانشناس است . این فیلم نیز مانند فیلم  جالب او یعنی پنهان واقعا جذاب است. پنهان فیلمی است که او با ژولیت بینوش فیلمی کاملا فرانسوی ساخته که ان هم در جای خود قابل تامل است البته من ان را هم دیده ام واز این دوفیلم از این کارگردان به هوش، نبوغ ونواوری وشکوفایی این کارگردان در سال نو اوری وشکوفایی پی بردم( خیلیه ها توجه کنید )
در فیلم بازی های مسخره سه بازیگر سرشناس وقدرتمند سینما بازی می کنند مایکل پیت ،تیم راث و نائومی واتس که هر سه بازی هایی بسیار درخشان از خود به نمایش گذارده اند
فیلمی مازوخیستی و روان شناسانه که بیننده را مسحور می کند با خشونتی که دارد دل بیننده را به درد می اورد وحس انتقام جویی را در انسان بر می انگیزد فیلمی فاجعه بار از روابط انسانی .و تعاریفی جدید از سینما وکار کردهای ان را به دست می دهد.
فیلم درباره خانواده سه نفره متشکل از نائومی واتس مادر خانواده وتیم راث پدر خانواده وپسری تقریبا ده ساله است که به خانه تابستانی وخارج از شهرشان می روند تا به تفریح و ورزش بپردازند انها قصد گلف وقایقرانی وماهیگیری را دارند که اسیر 2 جوان سفید پوش، تحصیل کرده، روانی اما محترم می شوند ودر این منجلاب ودر این مخمصه فریاد رسی ندارند …
در این فیلم کارگردان بیننده را در تعلیقی ازار دهنده و دیوانه کننده و نفرت اور قرار می دهد که انسان کمتر به مانند ان مبتلا می شود وشاید هاینکه می خواهد بگوید که این هنر خارق العاده سینماست که چنین موقعیت وحشتناکی را برای بیننده و دوست دارانش فراهم می کند.
اینترتینمنت ویکلی در مورد ان می نویسد” در امریکایی که مجموعه فیلم هایی چون اره و استراحتگاه که در آنها ترس یعنی تکه تکه کردن بدن قربانیان، دیدن فیلمی چون بازی های مسخره در سینمای چندسالنه تفریحی برای جوانان است. اما در اروپا چنین فیلمی، فیلمی هنری محسوب می شود. نسخه جدید می خواهد هم هنری باشد و هم تجاری و سرگرم کننده. اگر از دیدن فیلم لذت ببرید، در واقع هانکه به شما این پیام را می دهد که شما تا حدی در اتفاقات فیلم سهیم هستید.”

در سراسر فیلم شاهد المان هایی هستیم که نمایانگر روند بازی گونه در این ماجراست از این نشانه ها می توان لباس ورزشی پل وپیتر دو جوان مهاجم به این خانواده ویا اسم شخصیت های کارتونی که این دو هم دیگر را با نام انها خطاب می کنند مثل تام وجری و…نشان می دهد این دو جوان  روان پریش به دنبال قتل نیستند فقط وفقط به دنبال بازی اند که روند بازی انها را به جریانات جنبی هدایت می کند درمورد این فیلم به اینجا مرا جعه کنید تا توضیحات بهتر وکامل تری را در مورد این اثر ارزشمند در یابید.

به نام خدا

در اخبار امده بود که گورستان ظیر الدوله که مدفن بسیاری از اهل هنر وادب این مرز وبوم است در حال تخریب و از بین رفتن است

گورستان هایی در دنیا موجود است که مشاهیر در انجا جمع می شوند البته ناخواسته  واز جمله مهمترین انها می توان پر لاشز فرانسه به حساب اورد. در این قبرستان که در پاریس واقع شده است بسیاری از هنرمندان ونویسندگان جهان ارمیده اند که دوتن از نویسندگان ایرانی که صادق هدایت وغلام حسین ساعدی باشند در انجا ارامش ابدی را یافته اند.

مقصود من از این روده درازی ها همانا نهیب زدن به خودمان است که در کجا وکدامین هوا نفس می کشیم پر لاشز راببینیم وظهیر الدله را پرلاشز را ببینیم وقطعه هنرمندان که درسایت رسمی بهشت زهرا جایی ندارد.

مسئولین باید دررابطه با اهمیت دادن به هنر وهنرمند کاری کنند والا این کم اهمیتی انان منجر می شود به انزجار عمومی که در تشییع پیکر مرحوم شکیبایی مردم وزیر فرهنگ وارشاد اسلامی را هو کنند وابراز انزجار کنند حقیقتا باید بیشتر دقت شود وزیر حقش بود که مورد نفرت قرار گیرد چرا ایده ال او حذف سینما از جامعه است شما را به خدا ، شما و وجدانتان ایا این درست است که وزیر ارشاد چنین بگوید ان هم برای اردوی دانشجویانی که در ان اردو فعالیت سیاسی می اموزند !!!!

حکومت از طریق نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه سیاست ورزی ورویکرد سیاسی را اموزش می دهد واز اموزه های ان نبود وحذف سینما از صحنه فرهنگ است .

خدایا این حکومت را درهم شکن

به نام خدا

من هم ناراحتم ودوست داشتم نمی شنیدم یعنی روزی که شنیدم هرگز فرانمی رسید اگر مرگ ما که تولد ماست در جهانی دیگرفرابرسد قطعا مرگ کسانی را که بعد از ما زنده میمانند را نمی بینیم ولحظه تلخ شنیدن خبر مرگ انها را که تلخ وناراحت کننده است نمی چشیم کاش هرگز لحظه شنیدن خبر مرگ وتولد دوباره خسرو شکیبایی را نمی شنیدم او برای من رفیقی بود رضا صباحی عمرم قد نمداد تا حمید هامون را درک کنم وبفهمم گرجه دیده بودم اما صباحی وصباحی های سریال سبز خانه سبز برمن اثرات مثبتی گذارد ومحور این اثر گدذاری رفیق خسرو شکیبایی بود که با شکیبایی خاص خودش در من اثر گداری کرد واموخت بسیاری از رموز زندگی را .

حیف وصد حیف که مرگ او را شنیدم واو را که تا درخشیدن بیش از این جا داشت از دست دادیم حالا همه از او به نام حمید هامون نام می برند من هم به دیدن این فیلم وهنر اوهمت می گمارم تا ببینم خسرو چه قدر بزرگ بود

خداحافظ خسرو ان هم از جنس خداحافظی رضا کیانیان عزیز