مجلس به یاری دولت

به نام خدا

روز 12 آبان رئیس دولت منتصب به همراه هیئتی سر زده به صحن مجلس یا همان خانه ملت سابق رفت. نمایندگان مردم یا بخوانید مردم را تهدید کرد که اگر اختیار پول باد آورده ای که از گلوی مردم به واسطه هدفمند کردن یارانه ها بریده می شود و چندین میلیارد تومان هم خواهد شد را تمام و کمال به دولت واگذار نکنید لایحه اش را (یا برنامه خاصی که دولت قانونی شدن آن را به مجلس می فرستد تا مجلس تصویب کند) پس می گیرد.
تا اینجای قضیه این را باید تصریح نمود که حضور رؤسای دولت در ایران همین طور بی هوا و بدون خبر قبلی و هماهنگی در مجلس غیر قانونی است چه رسد به اینکه طرف برود و دو قورت و نیمش هم باقی باشد! امروز ظاهرا طبق گزارشی برگرفته از خبرگزاری مهر مجلس به دولت امتیازی را که برایش سراسیمه به مجلس مراجعه نموده بود از نمایندگان دریافت کرد تا هیچ دلهره ای برای دولت در این میان باقی نماند و به داد محرومین برسد. شاید شما خواننده این سطور، راقم سطور را از مرفهان بی درد یا از کسانی بنامید که به فکر پا برهنگان نیست و رانت خواری گروهی را بر عدالت اجتماعی و رفاه عمومی ترجیح می دهد. در توضیح تکمیلی باید عرض کنم که ابدا این طور نیست و فرجام چنین طرح های ضربتی به نفع مستضعفین اظهر من الشمس است و کار امروز و دیروز نیست بلکه سی سال است که مردم مستضعف ما به دنبال بهتر شدن اوضاع اند و دریغ از …
آن روز 12 آبان آقای توکلیِ اصولگرا به ریاست مجلس اعتراض کرد که ای آقا این کسی که علناً قانون را به هیچ محسوب می کند حق استفاده از تریبون را ندارد او نباید بتواند صحبت کند.
رئیس دولت به نمایندگان گفت: “نه من قانون شکنی نکرده ام”(نقل به مضمون) گویا این بابا خیال می کند قانون شکنی ورود به خانه مردم است آن هم از روی دیوار، آن هم از ساعت دو بعد از نیمه شب به بعد. همین و بس.
تازه پا فرا تر نهاد و توی روی این همه نماینده گفت: ” حضور من در اینجا با هیئت رئیسه هماهنگ شده “(نقل به مضمون ) که در اینجا علی لاریجانی رئیس مجلس که سابقه بازی درنقش یک بام و دو هوا را به خوبی در کارنامه دارد صدایش در آمد و کار به یکی به دو و جر و بحث و این حرفها کشید.
هم زمان با سخنرانی رئیس دولت هم،دم به دم و راه به راه نمایندگان تذکر آیین نامه ای مجلس را دادند و ابراز وجود کردند که لاریجانی هم متعدد می گفت:” وارد است، وارد است.” در این هنگام رئیس دولت عرصه برایش تنگ آمد و زبان به تهدید و باز پس گیری لایحه نمود که صدای نمایندگان به هوا رفت.
خوب بگذریم آن روز و آن جنجال (که صدا و سیما در خبر دو بعد از ظهر آن قدر و صله پینه کرد تا چیزی معلوم نشود که عرق از هفت جای کار مندانش در آمد) گذشت اما آن های و هو وجنجال نمکایندگان مردم این نتیجه را نمی بایست در پی داشته باشد که مجلس از همه مواضعش کوتاه بیاید و بشود آنچه نباید می شد !!!!!!!!!!!
حقیر چنین می پندارم که گویا دستی قدرتمند چیزی تو مایه های “یدُاللهِ القهار” در میان باشد و همه تصمیمات و خواسته های ملت را به نفع دولت مصادره می کند! دستی کبریایی که از هوای نفسِِ کافی به نفعِِ منافع مشترک با دولت برخوردار است و دائم هم به گوش دیگران می خواند که ایها الناس برحذر باشید از دیکتاتوری گروهی از مردم بر مسئولین دلسوز نظام!
والا دولتی که طرفداران رئیسش عکس فوق را دست چین می کنند و ارزش منتخب شان را در چنین چیز های بی اهمیت می بینند ساده تر، ناتوان تر و عاجز تر از آن است که بتواند برملتی هفتاد میلیونی دیکتاتوری کند. آن هم ملت پر افتخار ایران! آیا ممکن است ملتی را شخصی مانند عوضعلی خان کردان صاحب کمالات و وجاهت بفریبد؟! هیهات…
اما خوب است به خواست مردم هم اشاره ای کنم که بعداً عذاب وجدان نگیرم که ای آقا چرا نگفتم و در حد کافی از مردم و توان عملی شان صحبت نکردم؟ ببینید این روز ها سالگرد فرو ریختن دیواری است که دو آلمان به دنیا تقدیم کرده بود. در واقع این دیوار خواسته حاکمان دو آلمان بود. حاکمانی در دولت شرقی و حاکمانی در دولت غربی، اما ملت آلمان شرقی و غربی چه می خواستند؟
چه بسیار فیلم و رمان از اتفاقات پیش آمده ساخته شد که این طرف دیواریها برای آن طرفی ها دل شان چنگ می زد و آن طرف دیواری ها برای این طرفی ها غش و ضعف می رفتند آیا (به قول رئیس کنونی دولت به اصطلاح دهم) این همه دلبستگی دو ملت هم زبان دروغه ؟!!!
پس نتیجتاً تقریباً بعد از سی سال! برقراری دیواری حائل ! این مردم و ملت دو آلمان بودند که در یازدهمین ماه از سال 1989 میلادی با بیل ،کلنگ و گاهی بلدوزر و آلات مخربه به جان این دیوار ننگین افتادند تا هر مانعی را که از اتحاد دو ملت هم زبان ممانعت می کند از میان برکنند و نهایتاً موفق هم شدند و امروز شاهد آلمان واحد و بالنده هستیم.
فتاملوا جیداً ایها الأذکیاء *

* ای با هوشان خوب دقت کنید. 

باز هم سیاسی شد!

به نام خدا

زمانی كه صفار هرندی از تلاش موسوی برای پایان فضاحت‌های موجود سخن می‌گفت، یكی از حامیان لنگه‌ كفشی را به سوی جایگاه برنامه پرت كرد كه در بین راه بر سر دانشجویان دختر بسیجی فرود آمد. البته صفار نیز درواكنش به این حركت در حالی كه لبخند به لب داشت؛ گفت: “لطف كنید و علامت مدنیت را به سوی ما پرت نكنید.”

یک سئوال:
چرا وقتی منتظر الزيدي خبرنگار شبكه البغداديه یا العراقیه (تردید از نگارنده است) در عراق بوش را با لنگه کفش پذیرایی کرد در دل آقایان قندی آب شد که مدتها شیرینی اش در راهپیمایی ها و مدارس و… ماندگار شده بود. ایمان خان مرآتی در مدارس مسابقه لنگه کفش پرانی برای بچه های معصوم این آب و خاک ترتیب داده بود و این عمل قبیح وبی ادبانه را در روح و جان آنها نهادینه می کرد، اما حالا وزیر سابق سردار سرتیپ کنونی آن را نشانه عدم مدنیت _لابد نشانه بربریت_ می داند؟
آیا امرو معیار ها عوض شده؟

توصیه آن مرحوم

به نام خدا

خوب این روزها اتفاقاً به فکر فرموده مرحوم آیة الله خمینی افتادم که چه معیاری برای حق یابی به دست ملت داده بود. در همین گیر و دار بودم و خودم را با متری که آن مرحوم برایم به عنوان یک بچه بعد از انقلاب به یادگار گذاشته است می سنجیدم که بفهمم چطور با بی بی سی ، وی او ای و کلا اجانب صاحب تریبون برخورد کنم که از صدا وسیما و این طرف و آن طرف اخبار شنیدم که از نشست 1+5 هم آمریکایی ها خشنودند هم دولت که سخنگوی وزارت خارجه آن را پیروزی ملی نامیده .
امروز هم که رهبر معظم انقلاب (خدا کنه چیزی از عناوین والا مقام را جا نیانداخته باشم و الا کرام الکاتبین منتظرمه تا محاکمه ام کند راستش اضطراب دارم) در چالوس چنین فرمودند :
“هر حركتي كه دشمنان خوني ملت و نظام اسلامي يعني استكبار و صهيونيسم را خشمگين كند، حركتي صحيح و در مسير حق است و هر اقدام و مسيري كه آنها را خوشحال و ذوق زده كند و در تبليغات و سياست‌هايشان بر آن تاكيدكنند، مسيري كج، غلط و زاويه‌دار است.”
خوب ما اصلا نه ماهواره و شبکه های فاسدش را کار داریم نه اینترنت و سایت های وابسته و آنچنانی و نه دانشگاه و اساتید این چنینی و نه با احدی خارج از ضوابط کار داریم
ما تنها به جمهوری اسلامی و ته مانده عقل ماسیده و آکبند نگاه داشته خودمان رجوع می کنیم (البته اگر این کار را بکنیم و این کار را هم از روی تنبلی به عهده دولت و ولی نعمت مان نگذاریم)
نتیجه: هم آمریکا ،هم اروپا ،هم دولت فخیمه جمهوری اسلامی، از نشست 1+5 در مورد مسائل هسته ای راضی اند سخنگوی وزارت خارجه هم آن را مثل رسانه ملی پیروزی ملی می نامد رئیس جمهور آن نتیجه را گامی به جلو دانسته.
به قول یارو گفتنی، آن سو تر، می بینیم ایران کاملا به قوانین و خواسته های غربی ها گردن می نهد. عملا غنی سازی تعلیق می شود و با آنها از موضع رحمت وارد می شود. نیز به نقل از فارس (این خبر گزاری نیمه رسمی اما تماما مطیع رهبر وخادم ملت) رئیس جمهور می فرماید ما حاضریم سوخت هسته ای را از هر کشوری حتی آمریکا وارد کنیم! ناگهان گوش به فرمان می شود و علاوه بر آن تحریم ها و پروندۀ فشار ها هم همچنان باز است و… (برای اطلاع بیشتر به روزنامه ها و اخبار این روزها مراجعه کنید)
خوب، جان من کلاهتان را قاضی کنید آدم نباید وصیت و معیار امام راحل عظیم الشأن را به خاطر بیاورد مخصوصا که رهبر معظم عظیم الشأن هم آن را رسما ًبه یاد مان می آورند.
دِ آدم باید خیلی دیگه…باشه که …

پلی از گذشته به امروز ایران

به نام خدا

خوب است نیم نگاهی به گذشته ها بیاندازیم و بگردیم و ببینیم اطرافمان چه خبر بوده .
21 مهر ماه 86 در نمایشگاه کتاب فرانکفورت آلمان عباس معروفی و مهدی جامی به عنوان خبرنگار با عباس سلیمی نمین صحبت می کنند و در واقع یک مصاحبه جنجالی یا بهتر بگویم نیمه جنجالی سه قسمتی که هم صوت و هم متن آن را خوشبختانه هنوز در اختیار داریم انجام داده اند که بعضی از قسمت های آن به واقع قابل تامل و توجه است
مثلا سلیمی نمین در جایی از قسمت اول این مصاحبه می گوید: “طبیعی است که ملتی که نزدیک به یک سده دیکتاتوری برش حاکم بوده، هر فردی یک رگه‌ها و رسوباتی از اندیشه دیکتاتوری در خودش داشته باشد، چه روشنفکر ما، چه غیر روشنفکر ما، این در مورد همه صدق می‌کند که بخواهد دیگران را به تبعیت از برداشت خودش دعوت بکند و اگر اجابت نکرد دعوتش را، با تمام توان او را مجبور کند که اجابت کند.”
خوب این در سال 86 اعترافی واضح بوده از سوی کسی که به مراکز اصلی قدرت نزدیک است و می بینیم که این روند که او دم از اصلاح آن می زد دروغی بیش نبود بلکه روز به روز قدرت گرفت تا اینکه امروز را تشکیل داد او و قدرت حاکمه ملت را به خاک و خون کشیدند تا به ملت بفهمانند که اینجا پدر سالار است که می گوید باقی باید بشنوند واطاعت کنند “اطیعوا الله واطیعوا الرسول واولی الامر منکم”
در توهمات مالیخولیایی اینان ترجمه فارسی “اولی الامر” حاکم فعلی است.
من تنها این سئوال را دارم که چرا به وهابیان سعودی می تازید که به چه حقی به ملک سعودی اولی الامر می گویید؟ هر آنچه او انجام می دهد را فعل اولی الامر می دانید و چون اولی الامر انجام دهد و لو آنکه خلاف شرع احمدی باشد خطا نخواهد بود.
چرا،تنها بگوئید چرا از دست او کپی کردید ومشابه شیعه آن تفکر را به خورد ملت دادید و شیعه را نیز بد نام کردید؟
چرا،تنها بگوئید چرا به دست طالبان نگاه کردید و هرچه او انجام داد انجام دادید و چون او کشتید؟
ظاهر این است که شما به دست شرق و غرب اسلامی کشور نگاه کردید و آب از لب و لوچه تانراه افتاده و در دل قند آب می کنید.

روز قدس آتشین در تهران

به نام خدا
از تهران قلب ایران با شما عزیزان هستم مردم ما به رسم هر ساله ننگ ترین جنایاتی را که خودکامه گان علیه بشریت روا می دارند محکوم نمودند و شجاعانه در خیابان های پایتخت تجمع کردند و به ابراز نفرت از ظلم ، ستم ، استبداد و استکبار پرداختند.
من معتقدم همه کسانی که پا به خیابان گذاردند به ابراز انزجار نسبت به هر نوع ظلمی علیه بشریت معتقد بوده و هستند اسرائیل و هر ظالم دیگری را در هر گوشه از جهان پهناور محکوم می دانسته و می دانند.
اما نباید فراموش می شد که اسرائیل یکی از ظالمان است که به تمامیت خواهی و میلیتاریسم دست یازیده و خون ریزی می کند. در جهان کنونی حکومتهای مختلفی را با خلق و خوی اسرائیل می توان سراغ گرفت که رهرو راه پر خطر و لغزنده اسرائیل هستند اما آن درجه از منفوریت را در زبان ها هنوز نیافته اند و دور نیست آن زمان که بر علیه این نوع از حکومت ها که به هر عنوان به مردم بی پناه و بی گناه و مظلوم ظلم روا می دارند جنبش های مردمی و خیزنده به حق خواهی اقدام خواهند نمود.
در تهران به سمت دانشگاه تهران که روزگاری مرحوم آیة الله طالقانی (ره) خطبه جمعه می خواند حرکت کردم برای محکومیت انواع ظلم در عصر فیس بوک و یوتوب، نزدیک دانشگاه تجمع سبزها را دیدم بی درنگ به آنها پیوستم و با آنها هم نوا شدم و شعار هایی دادیم در آن لحظه احساس حق طلبی ملتی را که راه به جایی ندارند احساس نمودم حقیقتا تلخ بود و از سویی دیگر فکر می کنم همین که توانستیم خشم انقلابی ملتی را به گوش حاکمان برسانیم بر زیبایی این حرکت دلالت می نمود.
در این روز کسانی مثل شیخ شجاع و مردمی شیخ مهدی کروبی صریح اللهجه ،آیةالله هاشمی رفسنجانی با آن مواضعی که از تریبون جمعه اواخر تیر ماه گذشته شاهدش بودیم و سید دوست داشتنی خاتمی عزیز که تیری در چشمان بعضی از تنگ نظران است شرکت نمودند که تصاویر خود گویای حضور سبز این بزرگواران بود اما آنچه جای تعجب دارد آنچه بهت آور است نبود و یا در حاشیه ماندن میر حسین عزیز و گرامی است که نبودنش را قوت می بخشد که اگر نبوده لابد در حبس خانگی گرفتارش کرده اند اگر بوده اجازه حضور در میان مردم را به او نداده اند نمی خواهم موضع بگیرم و بودن یا نبودن او را تائید یا تکذیب کنم اما این فضای نا مفهوم و پیچیده این گمان را پیش می آورد که نکند خدایی نخواسته حاکمیت دست به اشتباهی بزند که مانند بسیاری دیگر از اشتباهاتش غیر قابل جبران باشد؟!
باری هرچه بود روز قدسی متفاوت وظلم ستیز به معنای واقعی کلمه را شاهد بودیم و ان شاء الله ظلم جهانی و ابر قدرتهای پوشالی و صدام ها و شارون ها هیتلرها و پینوشه ها را در موزه های ظالمان و دیکتاتور ها در تاریخ جهان مشاهده خواهیم نمود. و بر پیکره آنان نماز میت اقامه خواهیم نمود و یاد آنها را برای یادآوری نتیجه ظلم بر ملتهای مظلوم و توده های ستم دیده در موزه ها زنده نگه می داریم و هر ساله همین روز را با آرامشی وصف ناشدنی به جشن ختم ظلم و تمام شدن استبداد در جهان تبدیل می کنیم و تجمع می کنیم و با طمانینه جنایات آنها را محکوم می کنیم.
مگر مردم اروپا سالگرد اشغال کشور های مختلف را که در آتش حماقت هیتلر این زنگی وحشی سوختند گرامی نمی دارند؟ بله آنها آن روز را جمع می شوند تا بر قربانیان جنایات او ادای احترام کنند و نام ننگ او و سر انجام شور بختانه و حقارت وصف ناشدنی او را برای همه سیاستمداران به عنوان درس عبرت نصب العین قرار دهند.
و الحق که اروپا مخصوصا آلمان در یک فضای مردم سالارانه با نگاه های تیز بین قلم به دستان و روزنامه نگاران متعهد به مردم و حقوق آنها روزگار می گذراند و اگر خبط و خطایی از احدی از کوچکترین افراد حکومت سر زند او را رسوای خاص و عام می کنند و او را مجبور به پوزش خواهی و در نهایت مجبور به استعفا می کنند.
چطور می شود ملتی و حکومتی نسخه پیچی برای برادران فلسطینی بنماید که بیایید سر نوشت مردم فلسطین را به خودشان واگذار کنید حال آنکه خود هنوز اندر خم یک کوچه است! حقوق را نمی پردازد و مردم را برای استیفای حق مسلم شان به خیابان می کشاند با باتوم پاسخ شان را می دهد به زندان می برد و تجاوز کارانه لکه ننگی را که به خیال خامش خطور می کند ناجوانمردانه بر دامن آنان می نهد و در آخر همه چیز را منکر می شود !
الحمد لله احمدی نژاد این آلت دست دروغین در صحبتهای امروز کشته شدن افرادی را پس از انتخابات قبول نمود و از این ماجرا به زعم خودش عذر خواست کسی هم نبود بپرسد جناب رئیس جمهور چرا این افراد بعد از انتخابات کشته شدند؟ باشد حرف شما متین این بیچارگان را “بی بی سی” و “وی او ای” فریفته بود که به خیابان بیایند و تجمع کنند و علیه تو شعار دهند آیا طبق قانون اساسی که تو و حاکمیت خود را پایبند آن می دانید سر نوشت و پاسخ شان گلوله بود؟! از این گذشته آقای احمدی نژاد آیا تو نبودی که در امریکا به جهانیان اعلام داشتی در ایران آزادی مطلق وجود دارد؟!
خوب ما معنی آزادی مطلق را هم شنیدیم و فهمیدیم. در ایران بین حاکمیت که مغالطه را خوب می داند و سفسطه گری را پیشه خود گردانیده مرسوم بوده و هست که هر گاه نامی از آزادی به میان می آید سریعا آن را به لا ابالی گری ،ولنگاری جنسی، برهنگی مفرط تفسیر می نمایند و چون یک طرفه به قاضی می روند راضی بر می گردند و می گویند عده ای قلیل از اراذل و اوباش خواستار این چنین مسائل در بیضة الاسلام ایران اسلامی هستند یا صاحب الزمان ما جان فلان و بهمان مان را در این راه…
اما باید محکم و با صلابت به این عزیزان بیان داشت که خیر، ما دست شما را خوانده ایم ما این چنین آزادی نمی خواهیم ما بنا بر اصل 27 قانون اساسی که باز خود شما برای ما نوشتید از شما می خواهیم که اجازه بدهید وقتی پدران و مادرانی که جوانان شان احساس می کنند رای شان را به یغما برده و فردا قصد تاراج منابع شان را دارید بیرون می آیند نگران عدم باز گشت عزیز شان به خانه نباشند.
ما پا را عقب تر می نهیم و می گوییم آزادی را حداقل تا آنجا رعایت کنید که هنگامی عزیزی از خانواده ای را باز داشت کردید -که البته این خود پاسداشت آزادی به نظر می رسد! – با فرزند مورد تجاوز قرار گرفته مواجه نشوند.
باز عقب تر می رویم و می گوییم جناب احمدی نژاد ای مظهر حقیقت اگر در ایران آزادی مطلق است اگر مورد تجاوز قرار دادید اگر کسی را که معترض بود در زندان کشتید جنازه اش را تحویل والدین اش دهید و آنها را برای سوگواری در فشار و تهدید قرار ندهید ای حرام لقمه ها کجای اینها آزادی مطلق است این ها تهمت به آزادی است تا چه رسد به مطلق بودنش!
اما امروز در میدان هفتم تیر و حوالی آن شعله خشم و امید ملت افروخته شد و دو اتومبیل پلیس را سوزاند این شعله را به راحتی نتوان خاموش کرد و امید پیروزی در دلهای ایرانیان روشن شده است در انتها به عاقبت صدام اشاره ای می کنم که خالی از لطف نیست
زمانی که نیروهای آزاد سازی عراق به آن سرزمین حمله کردند که رهبری این نیروها را آمریکا و انگلستان بر عهده داشتند هر روز شهری از شهر های این کشور سقوط می کرد بغداد تحت محاصره واقع شد رسانه ها اعلام کردند که صدام 120 هزار نیروی مسلح دارد که حفاظت و مقابله با نیروهای اشغالگر را بر عهده دارند بعد از ظهری بود و چرت مرا فرا گرفت به خواب رفتم ناگهان از شبکه خبر همین جمهوری اسلامی بیان شد که بغداد با وجود این مقدار نیروی نظامی و مسلح سقوط کرد و صدام نا پدید شد. فاعتبروا یا اولی الابصار.

روز قدس روز مبارزه با ظلم

به نام خدا

روز قدس روز بزرگ و دیدنی است. روزی تقریبا سی ساله که هر سال علیه رژیم اسرائیل و سیاست های آن موضع گرفته ایم و جهانیان را نیز با خود در مواضع مان همراه کردیم حال چرا همراه شدند؟ آیا کورکورانه دنبال ما افتادند یا با بصیرت این کار را کردند؟
من به شخصه معتقدم خیر مردم دنیا همه دانسته و با تفکر به این موضع گیری پرداختند و با عزمی جزم این روش های غلط را محکوم نمودند. چرا که اصل کار که ارائه ایده روز جهانی قدس باشد صرف نظر از پردازنده آن ،اصلی منطقی و یا شاید بشود گفت فطری بوده که اتوماتیک وار به قلقلک اعصاب سمپاتیک می پرداخت اما یک نو آور با سلیقه نیاز داشت یا شاید هم بشود بگوئیم یک اقدام عملی و پا پیش گذاشتن نیاز داشت تا وجدان های خشمگین اما متوقف و مبهوت را به جریان و جنبش در آورد که این کار را مرحوم آیةالله خمینی انجام داد و مردم هم با زمینه فطری ظلم ستیزی به پا خواستند و این دعوت عامه را لبیک گفتند.
اما امسال جریان کمی متفاوت تر از سالهای گذشته است چرا که آرمانهای آیة الله خمینی کمی تا قسمتی زیر سئوال رفته و بر چهره حکومت او و مبانی حرکت مردمی او خدشه وارد شده و مردم روز قدس را بنا به گفته ایشان روز مبارزه با همه مستکبرین و ظالمان است برگزیدند تا مراتب اعتراض خود را به منصه ظهور گذارند.
جالب است اسرائیل در تمام این سی سال که مردم اغلب کشورهای جهان علیه او شعار سر دادند که مرتکب جنایت علیه بشریت هستی ادعا کرده، خیر!ما در حال مراقبت از ملت یهود هستیم. یا خیر ما در برابر تروریست های حماس و فتح و… دفاع کردیم یا گفته ما با هرگونه تعرض به کشور و شهرک ها مقابله کردیم ما پاسخ راکت های حماس را دادیم ما…
در یک کلام اسرائیل اعلام می کند هرکس بخواهد علیه نظام و یا امنیت ملی اقدام کند سخت ترین و تند ترین و بی رحمانه ترین پاسخ ها را دریافت خواهد کرد. اسرائیل می گوید اگر کسی با نظام ما کار نداشته باشد هر چه هم بگوید عیب نیست اما اگر با نظام به مخاصمه بر خیزد منتظر شدیدترین جواب ها از جانب ما باشد.
امروز هم همین کلام را از دیگران می شنویم مرحوم آیةالله خمینی شاید امروز را دیده بود که بیان داشت: «روز قدس يک روز جهاني است. روزي نيست که فقط اختصاص به قدس داشته باشد؛ روز مقابله مستضعفين با مستکبرين است».(1)
و دقیقا امسال این بیان عینیت یافت و مردم هم به پیروی از همین حقیقت به راهپیمایی اقبالی بی نظیر خواهند نمود.
آیا می شود برتوجیهاتی که اسرائیل در قبال جنایاتش علیه مردم غزه و لبنان ارائه می دهد صحه گذاشت ؟! آیا می توانیم دیدها و شنیده ها را در مورد این مردم نادیده بگیریم و تنها به ادعای رهبران این رژیم توجه کنیم وآنها را بری از این فجایع بدانیم ؟!!
این مطالبی که اسرائیل به اعتراض همه گانی به اعمال شرم آورش بیان می دارد دامن آلوده اش را پاک نمی کند و تمامی ظالمان چون به این نقطه می رسند باب سفسطه را می گشایند و با زبان مغالطه توده ها را می فریبند خاصه آن که راه و روش خدعه را نیز بدانند.
روز قدس روز پاسخ به همه جنایات بشری در هر نقطه از کره ارض است روزی است که مردم ما ابتدا به امور داخل و سپس به امور مسلمین در اقصی نقاط گیتی می نگرند و ظلم و جور ظالمان را محکوم می دارند.
……………………….
1- صحيفه امام، جلد 9، ص 276، سخنراني در جمع مردم،25مرداد 1358.

دسته گل جدید رئیس جمهور اشغالگر

به نام خدا

وی در مجلس گفت: “من نامه مردم را می خوانم و روزی بیست نامه مطالعه می کنم حتی نامه بچه 5 ساله با خط پیش دبستانیِ دو کلمه ای ، با او به گفتگو پرداختم و نامه بچه ده ساله که در رابطه با ترافیک راه حل داده بود بیست دقیقه گفتگو کردم و نظرش را پرسیدم” (نقل به مضمون)
خب با دقت نگاه کنید رئیس جمهور چطور از آن طرف پشت بام افتاده و مردمی شده!
نگاه کنید عوام فریبی را.
نگاه کنیدمجلس را.
وای بر ما که مثل آلمان ها که خجالت می کشیدند بگویند رهبرشان هیتلر است از نام سرانی چون او در هراس و شرم می غلتیم.
این تعبیر مرحوم زنده یاد فرخزاد بود که روزگاری نه چندان دور این حقیقت را دیده بود.
افسوس بر وطن

امام جمعه جدید

به نام خدا

حجة الاسلام و المسلمین “کاظم صدیقی” به امامت جمعه تهران منصوب شد و دیروز نماز جمعه تهران را اقامه نمود. وی که منبری و مداح و در واقع روضه خوانی چیره دست است در حالی که به شدت و با حرارت خاصی ارادتمند به رئیس جمهور ایران است در مقام تریبون نماز جمعه ایستاد و خواهد ایستاد. او بعد از سید احمد خاتمی دومین فرد است که از پله های منبر بالا رفت و رفت تا به تریبون جمعه تهران رسید و در حقیقت پنجمین امام جمعه موقت تهران است.
تهرانی که روزگاری آیة الله طالقانی ،آیة الله منتظری، آیة الله صانعی وآیة الله موسوی اردبیلی که همگی مجتهد و ملای به نام در ایران محسوب می شدند و می شوند اقامه نماز های جمعه نمودند آن هم با شکوه خاص خودش که متدینین در تهران و ایران آنها را به خاطر دارند. باری با این روندِ گزینش و نصب امام برای نماز جمعه از جانب مجمع سیاست گذاری ائمه جمعه و رهبری نظام در آینده نه چندان دور منتظر حضور امامان جمعه ای چون حجة الاسلام پناهیان و حجةالاسلام نقویان و آندرانیک تیموریان خواهیم بود.

تقریبا بدون شرح

به نام خدا

یک مار در گوشه حسینیه چنبره زده

بازداشت گاه

به نام خدا
روز گذشته رهبر انقلاب دستور فرمودند تا زندانی را که از نظر معظم له غیر استاندارد یا غیر قانونی بوده است تعطیل کنند.
بسیار خوب ،این نشان دهنده تیز بینی و اشراف حضرت ایة الله بر امور ،خاصه امور قضایی و کیفری است و در عین حال نشانگر عدم اشراف و بی مسئولیتی حضرت ایة الله شاهرودی می باشد. چرا که هیچ عکس العمل قابل توجهی از معظم له در این خصوص مشاهده نشده که شخص رهبری نظام به عنوان ناظر بر عملکرد این قوه رأسا به دخالت مستقیم مجبور گردیدند.

از اینها گذشته حضرت ایةالله العظمی خامنه ای را به عنوان ولی امر مسلمین جهان مورد خطاب قرار می دهیم که چرا ما تاکنون به گوانتانامو و ابو غریب و زندان های مخوف و زیر زمینی فرانسه و انگلستان که سالها قبل وجود انها لو رفت و مجامع طرفدار حقوق بشر به اعتراض وسیع دست زدند را مورد نظر قرار می داده و می دهیم، که هیچ ،اصلا در یک کلام انها را نصب العین و ورد زبان ساخته بودیم و دائم از لوث این جنایات علیه بشریت دم می زدیم حال انکه تنها موردی زندان غیر استاندارد یا زندان غیر قانونی یا زندان مسئله دار وبی محل داشته ایم ؟!!!!!!
آیا این هم مثل همیشه، مثل همه کار های دیگرمان دیدن مژه در چشم غرب و نادیده انگاشتن دسته بیل در چشم خودمان نیست؟!
شاید پاسخ این باشد که”ان وقت که ابو غریب و گو انتانامو وجود داشتند ما چنین زندان هایی نداشته و بری از هرگونه جنایت بوده ایم.”
ما هم قبول می کنیم و حق را به شما می دهیم و می گوییم این زندان ها در این آشفته بازاری که “اغتشاشگران” برای شما بوجود آوردند از باب حکم اضطرار و اکل میته بوده و جبرا به تشکیل آن تن دادید اما چیزی که حائز اهمیت است همانا این مسئله است که بالاخره از جنایات غرب که دائما مد نظر حضرات بوده و مورد طعن و لعن ذره ای آموخته ایم و آن جنایت های بی ریبه غربیان جنبه هایی آموزشی هم برای روز مبادا داشته، که نمونه آن را تنها در یک مورد که رهبر دستور پلمپ آن را صادر فرمودند ملاحظه می نمائیم.
حال ما کاری نداریم که این همه هجوم مجرم بدون تفهیم اتهام از کجا بوده؟ کار نداریم که حضرت ایةالله شاهرودی دستور رسیدگی و پایان غائله بگیر و ببند طی یک هفته اخیر را صادر فرمودند.

در روزنامه شماره 123 اعتماد ملی مورخ 6 مرداد 88 صفحه دوم :
نماينده مقام معظم رهبري در شوراي عالي امنيت ملي يادآور شد: «ايشان در حوادث اخير با حساسيت فراوان دستورات اكيد به مسوولان دستگاه‌هاي مختلف صادر فرموده‌اند تا خداي ناكرده به كسي ظلمي نشود و چنانچه ‌خلاف موازين به كسي فشاري وارد شده يا ظلمي در حق كسي رفته به دقت بررسي و پيگيري شود. ايشان به همان ميزان كه بر پاسداري از آراي مردم و نتايج آن تاكيد داشته‌اند بر مقابله جدي با هرگونه تعرض به امنيت، جان و حقوق مردم هم تاكيد فرموده‌اند. موارد ياد شده بر اساس اين دستورات صريح و تاكيد مقام معظم رهبري، كميته‌هايي در دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي در حال بررسي و پيگيري است.»
این حساسیتی که معظم له بر ان تاکید نمود می بایست از رئیس قوه قضا مشاهده می شد که نشده. نیز در مورد ظلم و حق طلبی نمی فهمم که کشته شده گان و شکنجه شدها و باتوم خورده های خیابان از دائره ظلم خارج هستند یا خیر؟!
پاسداری از آرای مردم را هم مشاهده کردیم چطور پاسداری شد طبعا دادخواهی نسبت به آسیب دیدگان وضعش ،نوعش و جنسش معلوم ،واضح و مبرهن خواهد بود.
به هر حال انچه تاکنون شاهد بودیم هیچ کدام را نمی توان در جهت تامین منافع ملی ایران و ایرانی برشمرد. به عنوان شهروندان این سرزمین توقعات بیشتری از مسئولینی که به مدد خون عزیزترین عزیزان این مردم که نام شان -و به تازگی تصویرشان هم در پایتخت- بر کوچه پس کوچه های این سرزمین نقش بسته است داشته و داریم. به گفته مادر ندا اقا سلطان(نقل به مضمون) ابدا فکر نمی کردیم بچه این انقلاب در همین خاک و به دست همین انقلابیون به خاک و خون کشیده شوند.