کشته شدگان

به نام خدا

در این 16 یا 17 روز بعد از انتخابات طبق گزارش رسمی دولت تجمعات و درگیری ها 16 کشته بر جای گذاشته است.
رئیس جمهور به علت تب شدید و هول عظیمی که تصویر شهادت ندا اقا سلطان در تلویزیون ایران و رسانه های جهان ایجاد کرد نامه ای به رئیس قوه قضائیه نوشت و خواستار پی گیری این پرونده شد. ناگفته نماند که باز هم اظهاراتی احمدی نژاد وار نمود و گفت :”قتل ایشان مشکوک است و ما مدارکی در این زمینه در دست داریم” در همین زمینه صدا وسیما با شاهدان و استاد ان مقتوله که در لحظه شهادت همراهش بود مصاحبه ای ترتیب داد. (توجه کنید. همان رسانه ملی که به ایة الله هاشمی رفسنجانی قبل از انتخابات وقت نداد تا از خودش در برابر تهمت های وارده دفاع کند!)
در همین زمینه فکری به نظرم رسید و ان اینکه تمامی کشته شدگان را لیست کنیم و اسامی را به دست بیاوریم و ببینیم کی بسیجی بوده، کی سپاهی بوده، کی غیر ادمی زاد بوده، کی ایرانی بوده و … تا اقای رئیس جمهور بلکه به غیرت انقلابی اش بر خورد و به رئیس قوه قضائیه _که فکر کنم ایشان ربات باشند تا رئیس یک قوه حساس_ نامه بنویسند تا پی گیری شود و ملت بفهمند بابا این افراد مرگ حق شان بود یا اینکه خار و خاشاک نبوده اند و به ناحق کشته شده اند. طبیعیه افرادی به زعم و اذعان رئیس نسبتا جمهور خار و خاشاکند و مرگ حق شان است و باید مثل همان علف هرزی که در فیلم کذایی دیدیم از ریشه در ایند و به کنار باغچه پرتاب شود تازه به همین هم نباید اکتفا کرد باید دوربین روی انها زوم کند تا جهانیان بفهمند چه هرزه ای را از ریشه در اورده اند.
اما اگر بی گناه کشته شده بود چه؟ اصلا معیار گناه و بی گناهی اینجا چیست؟
ایا خواستن خواسته ای خلاف خواسته برخی مسئولین عالی رتبه از جانب مردم گناه محسوب می شود؟ ان هم گناهی که مستوجب مرگ است؟
پس لطف کنید دیکتاتوری را برایم تعرییف نمایید؟