باز گشت

به نام خدا
مدتی نبودم دلم تنگ شده بود برای محیط مجازی که نمی دانم واقعا مجازی است ؟یا واقعاحقیقی است؟ این هم از سوالاتی است که ذهنم را به خودش مشغول داشته اما به هر حال در اصل قضیه که دلتنگی من باشد تاثیر عملی خاصی ندارد. انچه که برایم اهمیت دارد این است که عادت کرده ام و بسیار دلبسته از محبت دوستان که نمی توانم تعریف کنم چون در هر صورت حق مطلب را ادا نکرده ام یا شاید بی انصافی نموده باشم .تنها می توانم بگویم دوستانی دارم بهتر از برگ گل و…
اما دلیل غیبت امتحانات شهریور بود موسسه ای که من در ان مشغول به تحصیل هستم در انتهای شهریور هم امتحاناتی برگزار می کند تا دانشجویان دروسی اند که باید خود دانشجو مطالعه کند و امتحان دهند تا، تابستان را بی کار وبی عار سپری نکنند. خلاصه هر چه بود ما هم امتحان دادیم  و امتحانات ما را از بودن با دوستان عقب انداخت .
اما از اوضاع واحوال چه بگویم ؟از نالیدن از اوضاع هم خسته شده ام یک وزیر داریم که هنوز هم معلوم نیست دکتر است یا خیر؟! رئیس جمهور عزیز تر از جان بخش نامه فرمودند از عناوین تحصیلی مثل مهندس، دکتر وغیره پرهیز شود تا به طور کل  تام وکامل  قضایایی از این قبیل حل وفصل شود . خوب این هم از اخبار. جانم بگوید برایتان که اوضاع واحوال بر ما می گذرد وماهم کاری برای بهتر کردن ان نمی کنیم جز صبر وغرغر که صبرش را وامدار ایوب پیامبریم وغرغر ش را…بماند نمی دانم باید برای بهتر شدن امور چه کرد؟ قیام؟ انقلاب؟ براندازی ؟خودکشی؟ سکوت؟ بایکوت؟ خوشحالی؟ بی حالی؟ هیچی؟ نمی دانم هرکه دانست مرا هم با خبر کند. فعلا تابعد…